A semana pasada, non sei se vos acordaredes, pero houbo en Andalucía referendo sobre o seu novo estatuto de autonomía, que saiu apoiado por un 87,5 % dos votantes. Hai case un ano, no referendo catalán sobre o seu estatuto, votaron a favor un 74 % dos participantes. Fixo onte dous anos, un 76 % dos votantes apoiaron o Tartado Constitucional Europeo.
E a que ven isto? Pois aos diversos xeitos de interpretar estes dados que existen.
Para o xornal El Mundo mentres o resultado do referendo europeo foi un éxito rotundo do Sí, os referendos catalán e andaluz foron un castigo da cidadanía aos conceptos de nación e realidad nacional (ver comparación de portadas). E todo isto grazas ás insignificantes participacións en todos e cada un dos referendos citados.
Para o PSOE, todos os resultados foron grandes respaldos da cidadanía aos documentos presentados a refrendo polular, quen respondeu con civismo e talante ás convocatorias.
Para o PP, a escasa participación no referendo europeo foi culpa de ZP, no catalán foi unha repulsa ao nocionalismo, e en Andalucía foi culpa de Chaves e dos comunistas . É curioso o PP de Andalucía, que pediu o Sí, a pesares de que hai artigos calcados ao Estatuto de Cataluña que o mesmo partido ten recorridos ante o Tribunal Constitucional.
Eu penso que todos estos referendos foron un fracaso xa que a cidadanía non acudeu a votar porque ou non estaban enterados de que ía o tema (desinformación, no do Tratado Constitucional houbo moitísima), ou non lles interesaba un carallo, ou dáballes igual que se si que se non… en definitiva, obtiveron un respaldo minoritario por moitos motivos. Eu penso que un referendo, ou unhas eleccións nas que non vaia votar polo menos o 50 % do censo, o resultado non ten validez porque exclúe a maioría da poboación.
Mais unha cousa queda clara: mentres sega habendo resultados así, as interpretacións faranse según conveña, e todos serán vencedores á vez.
